ฉันดีใจที่มีเธอ....

Day 150 : Saturday 5 April 2008
วันก่อนนี้ทำงานหนักมากๆ จนไม่ได้กลับบ้าน ชายอ้วนก็บ่นๆว่าคิดถึงโทรมาหาเราบ่นๆ อยู่บ้านคนเดียว
เหงาจัง เราก็ได้แต่บอกเค้าว่า เรางานเยอะจริงๆ กลับไปไม่ได้ พออีกวันกลับไป เค้าซื้อกุหลาบไว้ให้เราดอกนึง
น่ารักเชียว พอถามว่าโอกาสอะไร ชายอ้วนตอบว่า โอกาสที่คิดถึง โอ้โห...ที่เหนื่อยๆจากงานทำเอาหายเหนื่อยเลย
พอหลังจากวันนั้น งานเราก็ยังเยอะอยู่ ทำให้ไม่ค่อยได้นอน แถมออร์เดอร์ชุดตุ๊กตาก็มาเยอะมาก
เราเลยโหมทำงาน โหมเย็บผ้าตลอด จนป่วย เป็นไข้หวัด ชายอ้วนก็เป็นห่วงคอยดูแลเราตลอด
วันนี้เป็นวันหยุดของเค้า แต่เราหยุดไม่ได้ จะออกไปทำงาน ชายอ้วนก็เลยบอกว่า จะพาไปหาหมอนะ
แล้วจะไปส่งที่ออฟฟิศ(โว้ว กรี๊ดดด ใจดีจัง) พอมาส่งที่ออฟฟิศเค้าก็กะจะรอเราทำงาน เราบอกว่าอย่าเลย
อีกนานแน่ๆ เค้าก็เลยกลับบ้านไปก่อน พอตกกลางคืนเรากลับมาถึงบ้านก็พบว่า เค้าทำความสะอาดบ้าน
ซะเกลี้ยง แถมจัดโต๊ะทำงานให้เราด้วยอ่ะ โห.....อะไรจะดีขนาดนี้ ไม่รู้ชาติที่แล้วเราทำบุญด้วยอะไรน้า
ชาตินี้เกิดมาถึงมีสามีน่ารักและแสนดีกับเราขนาดนี้ ไม่รู้จะบรรยายยังไง คือมันรู้สึกได้ว่าเค้าใส่ใจ
กับเรามากๆ ในขณะที่เราห่วงแต่งานๆๆๆ เพราะงานที่เรารับผิดชอบมันก็หนักหนาพอสมควร
ทำให้เราไม่ค่อยได้ดูแลเค้าเลย มีแต่เค้ามาดูแลเรา ขอโทษนะคะ ต่อไปจะพยายามดูแลคุณให้มากขึ้นน้า
|